Dla każdego coś dobrego

Rozwój poszczególnych rodzajów mebli (krzeseł, stołów, szaf itp.), czy też całych ich grup (meble szkieletowe, meble skrzyniowe), nie zawsze w przeszłości odbywał się jednocześnie i równomiernie. Na przykład w starożytności rozwój konstrukcji mebli szkieletowych był bardziej zaawansowany niż mebli skrzyniowych, zaś w średniowieczu szybciej rozwijały się konstrukcje mebli skrzyniowych. Natomiast wysoki poziom konstrukcji tapicerskich części mebli, jaki obserwujemy w starożytności, został powtórnie osiągnięty dopiero w XVIII w.

W czasach nowożytnych aż do początków XVIII w., rozwój konstrukcji mebli skrzyniowych i szkieletowych był na ogół rosnący. Natomiast już w XVIII w. (T. Chippendele), a następnie w drugiej połowie XIX w. (M. Thonet) konstrukcje mebli szkieletowych osiągnęły wyższy poziom doskonałości niż skrzyniowych.

Na przestrzeni dziejów ludzkości stale wzrastało znaczenie konstrukcji mebli i współtworzonych przez nie wnętrz. Wzrost ten był różny w różnych miejscach na kontynencie. Rozwój konstrukcji meblarskich zależał zarówno od stopnia rozwoju danego państwa, jak i stosunków gospodarczych i społecznych.

8212; w pierwszej połowie XX w.

W miarę więc podnoszenia się poziomu kultury i poprawy warunków życia coraz więcej uwagi poświęcano urządzaniu pomieszczeń mieszkalnych i innych wyrobami meblarskimi, i stawiano tym wyrobom coraz większe wymagania. W konsekwencji zmian czynników wpływających na kształtowanie konstrukcji meblarskich pewne z nich zanikały, ustępując miejsca nowym, bardziej adekwatnym do nowych warunków.